Loading...

Het team

Het team van Stichting Zino bestaat uit ruim 35 vrijwilligers met elk hun eigen specialisme, die allemaal een steentje bijdragen aan het vinden van een nieuwe beste mand voor de honden die dat nodig hebben.
Het bestuur bestaat uit Alie Pepping (voorzitter) en Geeske (penningmeester).

AlieStichting Zino Alie Pepping
Voorzitter en algemeen manager
Mijn naam is Alie, ik ben al mijn hele leven gek op dieren. In 1991 kwam de eerste hond, een Friese stabij, in mijn leven: een herplaatser, een prachtig lief dier en daarmee was ik besmet met het Friese stabij-virus. Toen er in augustus 2015 een Friese stabij in handen van een handelaar belandde en een aantal stabij-vrienden een herplaatsgroep oprichtten om te voorkomen dat dit nog eens zou gebeuren ben ik gaan helpen in een Facebook groep voor de herplaatsing van de Friese stabij en de wetterhoun.

In november 2015 hebben we Stichting Zino, Herplaatsing en Bemiddeling van Honden opgericht. Naast voorzitter ben ik sinds 2021 ook algemeen manager bij stichting Zino. Ook draai ik mee in het herplaatsteam en ondersteun ik onze wilsbeschikkingsservice.

Als team maken we ons sterk om voor honden, die niet meer bij hun baasje kunnen blijven, een nieuw warm en veilig mandje te zoeken.
Op de foto sta ik met Sissel (2005), onze mooie grand old lady, Jessie (2012), Luna (2014) een bruine stabij en haar dochter Yara (2021).

Stichting Zino GeeskeGeeske
Penningmeester
Ik ben Geeske. Dol op stabijs. De liefde voor dit ras heb ik al van jongs af aan. Mijn opa en oma hadden een stabijtje en dat was een heel lief hondje dat toen echt als erfhond haar functie deed.

Ik heb Alie, onze voorzitter, leren kennen toen ik met onze Friese stabij Peike een wandeling organiseerde in 2015. Alie was daar ook met haar stabijs. En Stichting Zino bestond toen nog niet. Een jaar later heb ik haar weer ontmoet. Nu bij de Toolenburgse plas in Hoofddorp, waar honden vrij mogen zwemmen. Alie vertelde me dat Stichting Zino was opgericht om honden te herplaatsen die door omstandigheden niet meer bij hun baasjes kunnen blijven. Dat boeide me en ik ben hen blijven volgen. Toen mijn man en ik in 2019 naar Frankrijk verhuisden, had ik ineens tijd over. En die wilde ik nuttig besteden. Zo ben ik vrijwilliger geworden bij Stichting Zino.

In eerste instantie hielp ik met administratieve ondersteuning. Maar in de loop van de tijd heb ik ook andere taken op mij genomen. Uiteindelijk heb ik het stokje van de penningmeester overgenomen. En zo ben ik weer terug bij mijn eigen vakgebied: financiën. Om er samen met het team voor te zorgen dat er nog heel veel hondjes geplaatst kunnen worden.

Gelukkig blijft er, ondanks deze functie, nog genoeg tijd over om met onze Friese stabij Peike mooie wandelingen te maken in de Creuse, in Frankrijk. En regelmatig maken we mooie reizen met onze caravan. Peike gaat altijd mee; hij heeft al heel wat Europese landen gezien.

Huibie
Medewerker screening
Mijn naam is Huibie. Ik kreeg mijn eerste hond, Toby, pas op mijn dertiende. Jarenlang heb ik erom moeten zeuren. Vanaf dat moment heb ik altijd honden gehad. Met een kleine onderbreking in de periode dat de kinderen het huis uit gingen en ik te veel uren op een dag van huis was. Maar dat compenseerde ik door op mijn vrije dag een ochtend in het dierenasiel in Hoofddorp te helpen. En later liep ik met een uitlaatservice mee.

In 2008 heb ik ontslag genomen en heb ik een ander baantje gevonden. Ik hoefde toen nog maar een paar uur per dag te werken. Dus dat betekende: eindelijk weer een hond! Dat werd een Drentsche patrijshond: Stella. Na twee jaar kregen we Raffy, een herplaatser, helaas hebben we die vorig jaar véél te vroeg moeten laten inslapen. Nu zijn we langzaam weer toe aan een andere tweede hond, het liefst een wetterhoun. En zo kwamen we bij Stichting Zino terecht. Er is nog geen match, maar toen ik de oproep voor vrijwilliger zag, aarzelde ik geen moment. Deze stichting doet zulk goed werk, dat ik daar graag aan mee wil helpen. En dat doe ik nu, door de nieuwe aanmeldingen te screenen.

John
Administratieve en juridische ondersteuning
Hoewel ik altijd gedacht heb dat ik meer een kattenmens ben, heeft mijn stabij Jessie dat gevoel voorgoed veranderd. Jessie was niet ‘mijn’ eerste hond; in mijn tienerjaren heb ik ook nog een dwergpoedel gehad. Lief beestje en ik was gek op haar, maar ik had toch wat meer een klik met katten. Totdat ik Alie zo’n 17 jaar geleden ontmoette en ik mij er voor het eerst van bewust werd dat er een ras bestond als de Friese stabij. Zij had er twee. Later, toen we samenwoonden kwam Jessie. Mijn tweede ‘eigen’ hond. Een heuse pup met stamboom van een toonaangevende fokker.
De puppytraining was voor mij, besloot Alie, gezien mijn gebrek aan echte hondenkennis. En ze had gelijk. Ik heb er veel van geleerd. Jessie ook wel, overigens. Wat een heerlijke band bouw je op. Jessie is alweer negen (wat gaat dat vreselijk hard). En ik ben haar onbetwiste baasje geworden en gebleven. Die trouwe ogen, die blik als ze je iets duidelijk wil maken… Ik wil nu spelen met de bal… Krijg ik nou nog een toetje… Nee ik wil nog niet naar huis, deze kant op… En zo kan ik doorgaan.

Juist dat ondeugende stabij-eigen karakter met dat eigen willetje. Ze doet alle commando’s. Behalve als ik het iemand wil laten zien. Of als ze ergens mee bezig is. Dan maakt ze dat vanzelfsprekend eerst even af. Heerlijk.
Op dit moment hebben we, naast Jessie, nog drie stabijs. Sissel is dik zestien en is een kruising, met een wetter denken we. En Luna is zeven jaar. Zij komt uit dezelfde lijn als Jessie, maar heeft een heel ander karakter. Overigens ben ik op Sissel en Luna net zo gek als op Jessie, ook al heb ik ze niet getraind. En dan is er nog sinds kort onze kleine doerak van negen maanden: Yara; dochter van Luna’s eenlingnest en gebleven. Een kleine druktemaker die alles sloopt, maar mijn hart al volledig gestolen heeft. Sissel is één van de twee honden die Alie al had toen ik haar leerde kennen. De andere stabij van Alie, Myrka, is op een mooie leeftijd gegaan, maar mis ik nog steeds. Als ik met vier honden aan de wandel ben en van iemand de opmerking krijg: “zo, da’s een hele roedel”, is mijn antwoord steevast: “Dat noemen ze rijkdom.”
Dus waarom ik vrijwilliger ben bij Stichting Zino? Je kunt het vast raden…

AndréStichting Zino André
Administratie
Ik ben André, geboren in 1971 in de Achterhoek. Sinds 1992 samen met Jeanet (1968) en we hebben 2 zoons, Maik (1998) en Luuk (2002). Mijn hobby’s zijn volleybal en hardlopen (actief zelf) en voetbal (kijken). Op dit moment ben ik werkzaam als Team Coördinator Inside sales bij een groot internationaal bedrijf in onze woonplaats (Ruurlo). Leuke van dit werk vind ik de contacten met mensen over de hele wereld. Alle diverse windstreken met hun verschillende culturen en eigenschappen vind ik echt heel interessant.

Wij zijn in 2021 in contact gekomen met Stichting Zino omdat we naast onze Storm (november 2010) graag een jongere hond erbij zouden willen. Na een bijna gelukte plaatsing eind vorig jaar is het in augustus dit jaar helemaal gelukt en is Lana nu een jonger maatje voor Storm. Die 2 samen gaat vanaf het begin prima. Sinds juni 2021 ben ik als vrijwilliger actief voor Zino. Ik hou me bezig met het up to date houden van de lijsten met te plaatsen hondjes en mensen die graag een hondje zouden willen.

Klazien
Medewerker herplaatsing
Mijn naam is Klazien. Dierenliefhebber in hart en nieren. Toen ik een jaar of elf was kregen wij bij ons thuis onze eerste hond, een soort boerenfoxje. Ik vond haar prachtig en was er gek mee. Voor mezelf heb ik toen al besloten dat ik later zelf altijd honden zou willen hebben, ook toen al ging mijn voorkeur daarbij uit naar retrievers. Gelukkig wilde mijn echtgenoot dat ook!

Meteen na ons trouwen kregen wij dan ook onze eerste hond, een kruising tussen een labrador en een teckel en drie maanden later kwam er een golden retriever bij. Beide hebben we van pup af aan gehad, ze waren even oud en zijn 16 jaar geworden. In de jaren na hun overlijden hebben we drie honden uit het asiel gehad. Een heidewachtel, een zwarte en een blonde labrador retriever. Ook zij zijn gelukkig allemaal oud geworden (respectievelijk 18, 15 en 11 jaar).

Natuurlijk gaat het niet vanzelf om honden die je niet van pup af aan in huis hebt op te voeden en lid van je gezin te laten zijn. Soms duurt het wat langer voor over en weer het vertrouwen er is. En je moet hard werken om de honden goed te leren kennen. Maar niets is leuker dan bezig te zijn en te werken met je beestjes. Wij hebben dan ook altijd veel met onze honden gedaan. Cursussen, recreatieve hondensport en heerlijke wandeltochten. Maar bovenal hebben wij altijd onwijs van onze hondjes mogen genieten.

Na het overlijden van onze heidewachtel en zwarte lab bleef onze blonde lab alleen over. Hij overleed helaas vlak nadat we voor hem weer een maatje gevonden hadden in de vorm van onze huidige, bruine lab Baco. Ook Baco komt uit het asiel. Aan deze lieve, onstuimige stuiterbal hadden we even onze handen vol… Ongeveer een jaartje geleden werden wij gevraagd de zorg voor golden retriever Freya op ons te nemen. Toen bleek dat er een klik tussen haar en Baco was, hebben we graag gehoor gegeven aan deze vraag. Het is een mooi stel met heel verschillende karakters en wij hopen nog veel jaren te mogen genieten van onze twee prachtige en lieve ’tweedehandsjes’.

Zelf hebben wij dus inmiddels onze vijfde herplaatser, die wij een gouden mandje konden bieden en waar wij heel erg blij mee zijn. Om mee te helpen om ook voor andere honden een veilig nieuw thuis te vinden, heb ik me dan ook aangemeld als vrijwilliger bij Stichting Zino.

Gaby
Medewerker herplaatsing
Hoi, ik zal mij even voorstellen: ik ben Gaby, 34 jaar jong. Ik ben opgegroeid met honden; vanaf mijn geboorte hadden mijn ouders al honden. Toen ik 22 was, kreeg ik mijn eigen hond. Wel moest ik zelf alles doen, trainen, voeren, uitlaten etc. Dat was geen probleem voor mij. Helaas heb ik hem 5 jaar later door nare omstandigheden moeten herplaatsen. Gelukkig heeft hij een heerlijk huisje gekregen bij mijn beste vriendin en haar gezinnetje.

Al sinds mijn 13e jaar doe ik vrijwilligerswerk; altijd iets met dieren in combinatie met mensen. Eerst op een manege voor gehandicapte kinderen en later in een dierenasiel en hondenpension als hondentrainer en bij een trimsalon. Het werken met mens en dier vind ik heerlijk! Ik was al een tijdje niet meer actief in vrijwilligerswerk en dat miste ik. Gelukkig vroeg Jolande mij of ik het niet leuk zou vinden om Stichting Zino te helpen!

Ik geniet er heel erg van om met mijn honden bezig te zijn en heb dan ook altijd allerlei soorten training gedaan, afhankelijk van wat de hond leuk vind. Ik heb nu twee wetterhoun-kruisingen. Popke, een F1-wetterhoun x grote poedel van het outcrossproject van de wetterhoun, en Haico, een wetterhoun met vleugje Friese stabij via de stichting. 😉

Lianne
Ik ben Lianne, getrouwd, moeder van twee dochters en baasje van Syb (Friese stabij). Wij wonen in Nieuwleusen (Overijssel). Mijn hobby’s zijn lezen, beleggen, fietsen en lange wandelingen maken met Syb. Ik volgde Stichting Zino al een poosje via social media en toen er een oproep werd gedaan voor vrijwilligers heb ik direct gereageerd. Ik vind Stichting Zino een professionele stichting die zonder te oordelen, op zoek gaat naar de beste match voor de te herplaatsen hond. Bij Zino ondersteun ik Margreet bij de nieuwe service Wilsbeschikkingen en tevens doe ik sinds kort ook profielcontroles. Ik hoop dat wij op een prettige manier nog lang met elkaar mogen samenwerken en dat Stichting Zino een begrip wordt in Nederland!

Margreet
Wilsbeschikkingen
Hallo, ik ben Margreet en sinds kort bij Stichting Zino als medewerker Wilsbeschikkingen. In tegenstelling tot heel veel anderen hier ben ik pas sinds relatief kort, namelijk pas sinds zes jaar, baasje van twee lieve stabij-na’s, Max en Desi. Zij zijn dus onze eerste honden. Er ging een wereld voor mij open. Wat hebben die twee ons leven verrijkt. Ondanks het feit dat zowel mijn man als ik absolute beginners waren in de hondenopvoeding (in de opvoeding überhaupt), is het Max en Desi toch gelukt om tot fijne, evenwichtige honden op te groeien. Dat hebben ze toch maar knap gedaan!
In gesprekken met andere, met name oudere of alleenstaande hondenbaasjes merk ik soms wel eens dat er toch best wel veel zorg bestaat over, zoals een oudere mevrouw het uitdrukte “hoe het verder met mijn hondje moet als ik er niet meer ben”. Het liefst had ik gezegd, “dan mag hij wel bij mij”, maar dat kan niet, dan loop ik straks met een hele roedel door het dorp. Daarom vind ik het initiatief van Stichting Zino om door gerichte herplaatsing in overeenstemming met de wensen van de baas die zorg weg te nemen, supermooi en wil ik mij daar heel graag voor inzetten!

Stichting Zino Marry WeessiesMarry
Donaties en profielcontroles
Mijn naam is Marry en ik woon in de provincie Groningen. Ik vind dieren en de natuur prachtig. Maar ik zie ook hoe mensen onzorgvuldig omgaan met de natuur en er soms hele andere manieren van dierenwelzijn op nahouden. Uit liefde en verantwoordelijkheid wil ik goed voor dieren en de natuur zorgen.
Als huisdieren hebben we diverse katten gehad en in 2007 kwam Guus in ons leven: een prachtige, grappige en lieve golden retriever (met hem sta ik op de foto). We hebben elf heerlijke jaren gehad met deze lobbes. Vanwege een ernstige hernia hebben we hem in de zomer van 2018 moeten laten inslapen. Wat een leegte liet die blonde jongen achter in ons leven….

Na drie jaar konden we voor het eerst serieus nadenken over eventueel een nieuwe hondenliefde in ons leven. Terwijl we rondkeken op internet op zoek naar informatie over herplaatsers, kwamen we op de site van Zino terecht. Daar zag ik niet alleen lieve honden die op zoek waren naar een nieuwe mand, maar ook een vacature. En zo ben ik medewerker screening en donaties geworden. Mooi werk voor een mooie stichting, maar belangrijker nog: voor het welzijn van honden!

Stichting Zino MarjelleMarjelle
Administratieve ondersteuning
Ik ben Marjelle (1971), getrouwd met Ed (1964) en moeder van twee zoons: Hidde (2003) en Wisse (2006). Wij wonen in Naaldwijk, gemeente Westland. Wij hebben in 2001 onze eerste stabij gekregen: een teefje met de naam Yup. Yup is 11,5 jaar geworden en toen zij overleed was het gemis heel groot. Na een half jaar was Liefke geboren en sinds 2013 verrijkt zij ons leven.
Met Liefke heb ik twee keer een nestje gefokt (2016 en 2018) en hebben wij uiteindelijk 14 gezinnen kunnen verblijden met een prachtige pup (die allemaal de achternaam: Fan ’t Punthûs hebben). Met alle pupkopers heb ik nog steeds contact. Vanuit het eerste nest heb ik 1 pup teruggekregen toen zij 7,5 maand oud was; deze heb ik via contacten binnen de NVSW zelf kunnen herplaatsen. Vanuit het tweede nest kwam er een reutje terug met 7 maanden; deze is toen met hulp van Zino herplaatst. Vorig jaar moest ik een reu uit het eerste nest (inmiddels 4 jaar oud) vanwege trieste omstandigheden bij zijn toenmalige vrouwtje herplaatsen en ook dat is in samenwerking met Zino gebeurd.

Toen ik in april 2021 mijn baan had opgezegd en wel wat vrijwilligerswerk wilde doen, was de keuze om mij voor Zino beschikbaar te stellen dan ook snel gemaakt.

AnitaStichting Zino Anita
Coördinator gedragsgroep
Hallo, ik ben Anita en sinds eind 2021 vrijwilliger bij Stichting Zino waar ik de gedragsgroep coördineer. Ik ben sinds kort getrouwd (na ruim 10 jaar te hebben samengewoond) met Cor en samen hebben we twee Friese stabij’s. De keuze voor het ras was de bekendheid bij een vriend van Cor die ook een stabij heeft, enthousiast buiten en rustig in huis. Nadat we ons verder verdiept hadden in dit mooie Friese ras is onze Guus (bruin bont) begin mei 2015 als pup van 9 weken bij ons komen wonen. Daarmee ging mijn al heel lang gekoesterde wens eindelijk in vervulling. Guus heeft zich ontwikkelt als een echte eigenwijze Fries. Daarnaast hebben we sinds december 2019 Siep (blauwschimmel) op tweejarige leeftijd een gouden mandje gegeven via Zino. Siep had een behoorlijke volle rugzak en die wordt gelukkig steeds iets leger. Siep heeft een heel lief karakter en is heel aanhankelijk in tegenstelling tot Guus die het liefst zijn eigen weg gaat. Zo mooi om te zien die karakterverschillen.
Met Guus heb ik een aantal jaren getraind en dat wil ik op termijn ook met Siep gaan doen, maar belangrijk is dat hij eerst de rust en de ruimte krijgt om zijn rugzak verder leeg te maken. Daarnaast speur ik iedere week één op één met ze waarbij ze een menselijk spoor moeten volgen. Het speuren geeft Guus en Siep een enorme mentale uitdaging en het is iedere keer weer prachtig om te zien hoe supergoed ze beiden speuren. Ook de vakanties brengen wij samen met Guus en Siep door en wordt er dan ook veel gewandeld.

Ingrid stichting Zino Ingrid
Matchmaker
Ik ben Ingrid, matchmaker bij Stichting Zino. Wij hebben altijd honden uit het asiel gehad en toen we nadat onze vorige hond overleed op zoek gingen naar een nieuwe herplaatser kwam Stichting Zino op ons pad. We schreven ons in en Femke (toen 1 jaar oud) kwam ons gezin versterken .
Vorig jaar kwam er een berichtje voorbij van Stichting Zino dat er matchmakers gezocht werden en de rest is geschiedenis. Ik maak me graag sterk voor herplaatsers, ja die hebben weleens een rugzakje maar er valt met veel liefde, begrip en vooral geduld zoveel te bereiken. En soms hebben ze gewoon pech gehad. Hoe dan ook heeft iedere hond recht op de beste mand en de liefste baasjes.

Ondine
Gedragsgroep
Graag stel ik mijzelf en Amy aan jullie voor. Amy is een kruising labrador die in 2013 is geboren in een nestje van Hulphond Nederland.. De geboorte vond plaats met de keizersnede. Na een aantal uren bleken de vier broers en zussen te drinken, maar Amy niet: ze had een open gehemelte.
Het gastgezin besloot dit hondje toch een kans te geven, ook al zou ze nooit hulphond kunnen worden. Op de leeftijd van 6 weken werd ze met succes geopereerd en met 12 weken kwam Amy bij ons wonen. Haar twee broers en twee zussen kregen allemaal een carrière als hulphond.

Door een vriendin die in 1981 een hulphond kreeg kwam ik met dit fenomeen in contact. Ik zorgde steeds vaker voor haar hulphond als ze weer eens in het ziekenhuis lag. Haar eerste en tweede hulphond woonden na hun pensionering tot aan hun overlijden bij mij.
Alles rond honden – hun gedrag, hun communicatie, training – begon mij steeds meer te interesseren.

Naast mijn bestaan als ZZP’er (bedrijfsfysiotherapeut, adviseur Arbo & gezondheid, docent en trainer) begon ik cursussen en opleidingen te volgen, o.a. bij DogVision, O&O en Stichting Contacthond.

Het was nooit mijn ambitie om een hondenschool te starten, maar ik ging toch aan de slag met kleine groepjes en individuele adviezen. Zo begeleid ik gezinnen met kinderen met een puppy en ik organiseer groepswandelingen waar we samen kijken naar hondengedrag- en communicatie. (www.hondenkompas.nl)
Ondertussen ben ik met pensioen wat betreft mijn hoofdberoep, maar zet ik de hondenactiviteiten – nog steeds op kleine schaal – voort.

Nienke, Gabien, Marieke en Paula
Website beheer

Gerard
Juridische ondersteuning

Herman
Medewerker herplaatsing