Hoe is het met Tibo

In augustus 2025 overleed onze geweldige Afke, die ruimt twaalf jaar bij ons mocht zijn. Met haar als onze vijfde Wetterhoun maakten we 42 jaar vol.
En wat dan als je zelf 75 en 79 jaar oud bent? Geen hond meer in huis lijkt geen optie, maar een puppy opvoeden, klinkt ook niet reëel. Dus maar eens gebeld met de bemiddelingsfunctionaris van de NVSW, waar we al zo lang lid van zijn. Tja, je weet dat er niet meer zoveel Wetterhounen zijn en de ene kruising is ook de andere niet. Men verwees ons toen naar de Stichting Zino, waar men een goede band mee had.
We schreven ons in en wisten dat het moeilijk zou worden.

Maar na een paar weken kwam daar zowaar Tibo voorbij: 75% Wetterhoun en 25% Labrador en ruim zeven jaar oud. Het plaatje van zijn Wetterhoun-kop deed ons meteen smelten. We hebben meteen maar gemeld dat er wat ons betreft 300% match was met deze hond. Dat leidde tot een kennismaking met de hond. Oh, wat een heerlijke hond: meteen aanhankelijk en na een wandeling besloten we tot een proefplaatsing zoals Stichting Zino dat voorstelt.
En zo begon zijn nieuwe leven in onze goed afgesloten tuin. Althans dat dachten we, want toen we meerdere keren naar de auto of garage (buiten de tuin) liepen, stond Tibo zijn nieuwe baas al buiten op te wachten. En hij was ons steeds te snel af, zodat we niet zagen waar hij naar buiten kwam. Na een test met meerdere mensen bleek hij dwars door de rhodo’s en de klimop te komen en over een hek van pakweg 60 centimeter te springen. Met hulp van neef Merlijn werd dat in het weekend daar meteen een afzetting van ruim anderhalve meter en konden we weer spreken van een afgezette tuin.

Tibo was zo op zijn nieuwe baas gericht dat het buitenlopen ook al met twee weken zonder riem verliep en hij werd vrienden met nagenoeg alle honden die hier ook in het bos rond ons huis lopen. Hij gaat daar ook graag op avontuur, maar één keer fluiten laat zien dat hij ook hard kan lopen: naar zijn baasje toe natuurlijk. Ook luistert hij geweldig en blijft hij staan als jij dat wilt. Dit is gewoon een erg goed opgevoede hond, dat is zonneklaar en daar hebben wij nu veel plezier van. En wat is het een kwispelaar; alleen in zijn slaap vergeet hij dat. Hij mag buiten graag door het gras, maar liever grind, rollen. Want ja, een Labrador is niet gewend aan krullen in zijn vacht.

Tibo is dus op zijn nieuwe baas gericht en die zit zo tegen de zomer aan nog altijd graag op zijn kantoor met de deur én de voordeur open en dan onze Tibo als een soort beveiliger voor die deur.

Ik heb al eens gemaild naar Stichting Zino of ze daar doen aan een Match van het Jaar. Zo ja, dan zie ik nu graag de bijbehorende bokaal tegemoet, want die match van Tibo wordt absoluut niet overtroffen. Wat een geweldig goed opgevoede hond is dit, maar vooral dankzij jullie fijne zorgvuldige bemiddeling en ook aandacht is die match voortreffelijk gelukt. Hij is overdag graag in de tuin en ’s avonds ligt hij tevreden naar vrije keuze op drie verschillende plekken in huis.
Na zelf 42 jaar tijdschriften te hebben gemaakt, kan ik met alle belevenissen zo het maandblad TIBO opstarten, maar mijn leeftijd en vooral mijn verstand zeggen dat niet meer te doen.

Kortom, hier wonen dankbare dierenliefhebbers en wij bedanken Francisca van Zino voor haar aandacht en geduld. We zijn heel blij met de bemiddeling én de hond. In maart is Tibo jarig, maar wij vieren dat gewoon iedere dag!

René