Hoe is het met Tess

Tess, van ‘kat uit de boom’ naar “blij ei”.

Een maand is nu voorbij en het is hoog tijd om weer eens wat van onze avonturen te vertellen.
We hebben heel wat mee gemaakt. Allereerst is het natuurlijk wennen aan alles. Zo langzamerhand begint het bij Tess door te dringen dat ze niet aan het ‘logeren’ is, maar dat de huidige situatie permanent blijkt te worden! Op een gegeven moment, liep ze naar auto’s die vlak bij ons huis parkeerden om te zien wie eruit kwamen. Hmm, geen bekende.

Ze had enige druk nodig om de tuin uit te gaan voor wandelingen. Maar dat duurde gelukkig niet zo lang. Ze heeft zich nu helemaal gesetteld in onze routine. ‘s Morgens springt ze enthousiast van de bank om ons te begroeten, klaar om het stukje beschuit te scoren dat Bert voor haar klaar maakt. Ze weet dat ze even moet wachten voordat ik schoenen, jas, tuig en riem bij elkaar gescharreld heb zodat we kunnen gaan lopen, maar dan geeft ze duidelijk aan welke kant we die dag op zullen gaan.

De auto is geen probleem meer, ze loopt met plezier de loopplank op, want er staat iets leuks te gebeuren. Ze blijft natuurlijk wel Tess, ze moet even dralen om zeker te weten wat je bedoelt en of ze het daar wel mee eens zal zijn.

Het is een echt ‘tutje’. Gewoon regen is niet erg maar harde regen is “jakkes, ik wil niet verder”. Alles onderweg is “Oh, eng grote hond/persoon/paraplu, oké, toch wel aardig”. Ze herstelt zichzelf vlot en steekt dan haar staart fier omhoog omdat ze zichzelf zo dapper vindt. Hazen, konijnen, vogels en eekhoorntjes zijn er trouwens om achteraan te gaan.

De poes heeft zich erbij neer gelegd dat Tess niet meer weggaat en ze beginnen een goede verstandhouding met elkaar te krijgen. Ze liggen nog niet tegen elkaar aan, maar ze komt af en toe mee op onze wandelingetjes. Als ik op het veld met de bal aan het spelen ben, racet ze achter Tess aan om dan plat op haar buik te liggen van ’zo, ik kan me ook uitsloven’.
Met Tico, de podenco van mijn vriendin, gaat het nu ook prima. Er is een klein beetje aandacht/voernijd, maar dat komt van beide kanten. Laatst liep ik samen met ze en ik had niet in de gaten dat Tico mijn afslag had gemist. Dus ik zeg tegen Tess ‘waar is Tico?’ En ik loop terug. Zij rent mij voorbij, begint te blaffen en even later komen ze er beiden aan gerend! Prachtig vind ik dat.

Met haar gewicht hebben we ook vooruitgang geboekt. We zijn vandaag even bij de dierenarts geweest en ze is van 21.5 gezakt naar 20.8! Prachtig resultaat. Ze krijgt 2x per dag Royal Canin voor gesteriliseerde honden. Ze heeft er soms wat moeite mee, dan duwt ze met haar snuit tegen haar bak en moppert. Ons streven is onder de 20. Tussen de middag krijgt ze een dentastick, daar was ze eerst niet zo gecharmeerd van, maar nu neemt ze het graag.

Overdag staat Tess aan! Na haar wandeling gaat ze wel even op haar kleed om ‘bij te komen’, maar na een uurtje is ze wel weer klaar om te spelen. Als ze dan niet haar zin krijgt, gaat ze buiten zitten ‘mokken’. Blaf, pauze, blaf, pauze, blaf pauze, heel grappig. Na het avondeten gaat ze op de bank en hoor je haar niet meer.

Het schrikkerige is er nu af en als ik bij haar kom zitten, legt ze een kop of poot op m’n schoot en snurkt verder. Natuurlijk, het blijft een stabijtje en is soms luidruchtig waaks, vooral als ze schrikt van plotseling geluid. Maar ze stopt ook redelijk snel als haar dat verteld wordt. Ze kan erg makkelijk gecorrigeerd worden. Als ik maar op tijd reageer, negeert ze fietsers, wandelaars of auto’s. Het is een genot om met haar op stap te gaan.
Ik vind nog steeds dat haar achterhand wat onderontwikkeld is en ik ben met hele korte oefeningetjes begonnen om dat wat te laten aansterken. Ze springt nu zonder problemen op de bank en ik ben begonnen met naast de fiets lopen. Hierbij let ik op dat ze ook regelmatig in draf loopt, haar voorkeur ligt bij de galop waarbij ze haar achterhand erg kort gebruikt. Al met al maken we progressie.

Over een week is er weer een nieuwe uitdaging want m’n dochter met kleinzoon komen een week logeren. Wie weet wat dat gaat opleveren.
Tot nu toe zijn we superblij met haar en twijfelen er niet aan dat dat zo blijft.

Groetjes van Tess, Raya, Jeanette en Bert